"Dycha dla Chińczyka"

Pod takim hasłem Diakonia Misyjna rusza z akcją zbierania funduszy na sfinansowanie przyjazdu na rekolekcje oazowe kolejnej grupy Chińczyków.
Pod koniec lipca do Polski przyjedzie 9 młodych katolików z Chin, w większości studentów na co dzień zaangażowanych w życie swoich parafii, grup duszpasterskich. Wszyscy są bardzo oddani Kościołowi, jednakże wielokrotnie nie mają możliwości wyjazdu do innych krajów, "dotknięcia" piękna i powszechności Kościoła. Dlatego przygotowujemy dla nich dużą porcję doświadczeń duchowych i formacyjnych. W tym roku goście z Chin będą uczestniczyć we wszystkich trzech stopniach rekolekcji.

Liczymy na to, że 2500 osób przekaże 10 zł na sfinansowanie przyjazdu sióstr i braci z Chin do Polski. Idea akcji jest prosta:
1. Zrezygnuj z kupna jednej drobnej rzeczy
2. Wpłać 10 zł na konto
3. Zachęć pięciu znajomych do wsparcia akcji
Dlaczego warto? Ponieważ wpłacając tak małą kwotę, każdy może przyczynić się do wielkiego dzieła ewangelizacji Chin. Akcja ma zasięg ogólnopolski i wykracza poza Ruch Światło-Życie, jednak mamy nadzieję, że Oazowicze w pierwszym rzędzie podejmą odpowiedzialność za szerzenie charyzmatu naszego Ruchu na krańcach świata.

Jak wiemy, nasze działania na rzecz Kościoła w Chinach trwają od kilku lat i przynoszą coraz bardziej widoczne owoce. Ci z nas, którzy mieli okazję spotkać Chińczyków podczas ich pobytu w Polsce, zgodnie podkreślają, że są to bardzo ubogacające spotkania. My otwieramy nasze serca i domy, a oni dzielą się swoją głęboką wiarą, radością i doświadczeniem życia pośród przeciwności. Zawsze jest to wspaniały czas spotkań w rodzinach, parafiach, wspólnotach, kiedy Chińczycy doświadczają bogactwa, wolności i różnorodności Kościoła. Stało się już zwyczajem, że młodzież w Chin można spotkać co roku w Krościenku na rekolekcjach i Dniach Wspólnoty. Aby jednak było to możliwe również w tym roku, każdy z nas powinien dołożyć dychę. Dycha dla Chińczyka!
Wpłat można dokonywać na konto:
Stowarzyszenie Diakonia Ruchu Światło-Życie
94 1560 1111 2107 0220 1803 0007
ul. Blachnickiego 2, 34-450 Krościenko
Dopisek: Na cele statutowe-Chiny

 Szczegóły akcji i postęp zbiórki można śledzić na bieżąco na stronie internetowej www.dychadlachinczyka.pl

Muzyka Indian

Urubicha i Salvatierra są prawdziwą perłą misji: piękna muzyka okresu Baroku  rozbrzmiewa, niczym filmie „Misja”, w scenerii tropikalnej dżungli.  W Urubicha działa szkoła muzyczna i orkiestra, która miała okazję koncertować w wielu innych krajach. Urubicha to także wysoko wykwalifikowani rzemieślnicy na co dzień wytwarzający instrumenty muzyczne.

Viva Luz-Vida Bolivia! Szukamy wolontariuszy

Któż z nas oglądając film „Misja” nie zachwycał się pięknym śpiewem, muzyką Indian. A może zaczytując się w „Liście z Boliwii” Ojca Franciszka marzyliśmy o wyprawie do Ameryki Południowej. Dziś jest możliwość powrotu do tych marzeń, dzisiaj staje przed naszym Ruchem wezwanie, aby dać świadectwo i zbudować wspólnotę z braćmi z oazy boliwijskiej, którzy od 35 lat za sprawą franciszkanów trwają w charyzmacie Światło-Życie. Ojciec Kasper Kaproń zaprasza wolontariuszy z Oazy do Urubicha, gdzie Indianie wciąż grają muzykę baroku.

Urubicha zaprasza

Urubicha to miejscowość licząca około 5000 mieszkańców. Zamieszkała przez Indian Guarayos - charakteryzujących się wielkim talentem artystycznym, szczególnie muzycznym. Miejscowość ta znajduje się w północnej części prowincji Guarayos departamentu Santa Cruz (Boliwia Wschodnia). Jest to część Boliwii tropikalnej, nie mająca kulturowo i geograficznie nic wspólnego z tym, z czym normalnie kojarzy się Boliwia, a więc z płaskowyżem i Andami. Parafia znajduje się na wysokości 200 m, w sercu tropikalnej dżungli, w boliwijskiej Amazonii. 

Temperatury w ciągu całego roku są bardzo wysokie. Zaledwie kilku dni w ciągu roku, gdy powieje zimnym wiatrem z Argentyny, temperatura spada do około 10 C. Zwykle są to temperatury ok. 35-45 C. Gorąco i wilgotno. Dwie pory roku: deszczowa (grudzień-maj) i sucha (czerwiec-listopad). Nie ma jednak problemów z chorobami tropikalnymi, choć szczepienie przeciwko żółtej febrze jest obowiązkowe. Również przypadki ukąszeń przez jadowite gady jest rzadkością, choć węże są tutaj w dużej ilości.

Podziekowanie z Ukrainy za samochód i podarki

Bardzo Wam dziękuję za włączenie moich parafialnych dzieci z Żyszczyniec do akcji Wirtualna Choinka. Dziękuję też niezwykłym ofiarodawcom, którzy dołożyli trochę grosza żeby m mógł kupić samochód, którym jestem teraz w stanie dojechać do mich okolicznych wiosek. Moje podziękowanie i wrażenia na dwóch filmikach. ks.Piotr Główka

 

Ps. A chcecie zobaczyć jak wygląda jazda samochodem do moich wiosek?

Pomóżmy misjom

 Dzisiejsza Uroczystość Objawienia Pańskiego ukazuje nam prawdę o objawieniu się Boga całemu światu. Kościół raduje się, gdyż wszystkim narodom ukazała się „światłość prawdziwa, która oświeca każdego człowieka” (J 1,9). W Roku Wiary, Uroczystość ta uświadamia nam jeszcze bardziej, że Jezusa Chrystusa Zbawiciela świata należy szukać z wiarą, jak to uczynili Trzej Mędrcy ze Wschodu.

Dzisiejsza Uroczystość pomaga nam zrozumieć głęboki sens powszechnej misji Kościoła, jaką jest zbawienie wszystkich ludzi. Uświadamia nam również odpowiedzialność za misyjne dzieło Kościoła i wspomaganie tych, którzy niosą orędzie Chrystusa aż po krańce świata. Naszym zadaniem jest spłacać dług wdzięczności za skarb naszej wiary poprzez modlitwę, ofiarowanie cierpień oraz ofiary materialne, wspierające dzieła misyjne polskich misjonarzy i misjonarek. Do tego wsparcia zachęcam was słowami Benedykta XVI: „nie możemy być spokojni, jeśli pomyślimy, że po dwóch tysiącach lat wciąż są narody, które nie znają Chrystusa i nie słyszały jeszcze Jego orędzia zbawienia”. W naszej ojczyźnie, zgodnie z zaleceniem Konferencji Episkopatu Polski ofiary dziś zebrane na tacę we wszystkich kościołach przeznaczone są na Krajowy Fundusz Misyjny, któremu patronuje Komisja Episkopatu Polski ds. Misji. Jej głównym zadaniem jest opieka nad misjonarzami i misjonarkami, którzy w liczbie 2170 pracują w 98 krajach świata. Ważnym zadaniem Komisji jest także przygotowanie do przyszłych zadań ewangelizacyjnych kapłanów, sióstr i braci oraz osób świeckich w Centrum Formacji Misyjnej w Warszawie. W tym roku formacyjnym przygotowuje się 29 osób.

W imieniu misjonarzy i misjonarek głoszących Ewangelię aż po krańce ziemi oraz tych, którzy przygotowują się do pracy misyjnej składam serdeczne Bóg zapłać za Wasz dzisiejszy dar serca.

Życzę Wam, abyście otwierali się na Boże błogosławieństwo i szli drogą wiary, którą On nam wskazuje. Niech Jezus będzie z Wami, napełni Was swoją radością oraz nadzieją. Z serca Wam błogosławię w Imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen.

+ Jerzy Mazur SVD
Przewodniczący Komisji Episkopatu Polski ds. Misji

Kolędnicy misyjni

Zwyczaj kolędowania misyjnego narodził się w krajach niemieckojęzycznych, gdzie kolęduje się z okazji uroczystości Trzech Króli. W Polsce po raz pierwszy kolędnicy misyjni wyruszyli w roku 1993 z inicjatywy centrali krajowej Papieskich Dzieł Misyjnych.

Kolędnicy misyjni to dzieci z Papieskiego Dzieła Misyjnego Dzieci, które pomagają swoim rówieśnikom w krajach misyjnych. Do udziału w kolędzie zapraszają również koleżanki i kolegów zrzeszonych w innych grupach szkolnych i w parafialnych. Pomagają im katecheci, wychowawcy, nauczyciele, rodzice oraz młodzież i dorośli z parafialnych grup i stowarzyszeń.

Po uroczystym posłaniu kolędujące dzieci odwiedzają rodziny w swoich parafiach i głoszą Dobrą Nowinę o narodzeniu Zbawiciela. Przedstawiają krótką scenkę, śpiewają kolędy, dzielą się swoją wiarą i radością, zachęcając do troski o potrzebujące dzieci w krajach misyjnych. Diu Doi – pył ulicy – tak w Wietnamie pogardliwie nazywa się dzieci sieroty i dzieci porzucone przez rodziców, które zamieszkały na ulicy. Żeby przeżyć, muszą żebrać lub pracować – czyszczą buty, myją szyby samochodowe, zbierają złom i przeszukują kosze na śmieci. Wśród tegorocznych postaci odnajdziemy małą Wietnamkę lub Wietnamczyka, ponieważ kolędnicy misyjni będą wspierać projekty Papieskiego Dzieła Misyjnego Dzieci dla wietnamskich dzieci.

Źródło: www.missio.org.pl

Życzenia wigilijne od księdza Piotra Główki z nowej parafii w Ukrainie

Wirtualna choinka - prawdziwy prezent

Siódma, wyjazd do pracy. 12 piętro w oszklonym wieżowcu. Miejsce pracy - laptop i ja. Pędzę, wracam o 20 do domu i podgrzewam posiłek w mikrofali. Trochę telewizji, sen i znowu pęd do pracy. Generalnie zakupy do domu załatwiam przez Internet...

Jeżeli jest w tym trochę prawdy o Tobie i mimo obciążonego planu dnia myślisz przed świętami o innych, którzy tyle potrzebują - dobrze wybrałeś. Kupując najbardziej podstawowe produkty możesz zrobić prezent jednej rodzinie z ukraińskiej parafii ks. Piotra Główki, moderatora Ruchu Światło-Życie. Zdecyduj sam o rodzaju paczki, żywnościowa lub zawierająca chemię gospodarczą.

Diakonia Misyjna włączyła się w organizację pomocy dla Ukrainy w ramach inicjatywy „Wirtualna Choinka”. Już po raz drugi dzięki tej akcji Саша, Павлло, Настя, Люба oraz inne dzieci otrzymają wymarzoną lalkę, spychacz, helikopter, a ich rodzice ucieszą się podstawowymi produktami. Przyłącz się do nas i daj ludziom prawdziwą radość!

Zakupów można dokonać do 24 grudnia w sklepie:
wirtualnachoinka.dodomku.pl





Więcej o akcji Wirtualna Choinka na stronie:

www.wirtualnachoinka.net

Modlitwa za Kościół na Wschodzie

W drugą niedzielę Adwentu (9 grudnia) w Polsce i wśród Polonii już po raz trzynasty  obchodzimy Dzień modlitwy i pomocy materialnej Kościołowi na Wschodzie. Jego celem jest wsparcie Kościoła katolickiego w krajach Europy Wschodniej, Rosji i Azji Środkowej.

- Polska jest bezpośrednim lub pośrednim sąsiadem Kościoła na Wschodzie, który rozwija się w specyficznych warunkach i ciągle potrzebuje pomocy. Rodzi to naturalny tytuł, prawo i zobowiązanie do zainteresowania losem katolików na Wschodzie, z których znaczna część ma polskie korzenie - podkreśla dyrektor Biura Zespołu Pomocy Kościołowi na Wschodzie ks. Leszek Kryża.

Dzień modlitwy i pomocy materialnej Kościołowi na Wschodzie jest okazją do głębszego przejęcia się losem katolików i Kościoła na Wschodzie. W duchowe wsparcie Kościoła na Wschodzie włączają się od wielu lat m.in. alumni wyższych seminariów duchownych oraz wspólnot zakonnych żeńskich i męskich. Największą i najważniejszą pomocą udzieloną Kościołowi na Wschodzie jest pomoc personalna. Jak informuje ks. Kryża, na Wschodzie służy obecnie 250 kapłanów diecezjalnych, 410 kapłanów zakonnych, ponad 550 sióstr zakonnych oraz 29 braci zakonnych i kilkanaście osób świeckich z Polski.

List z Karagandy

Już ponad miesiąc jestem w Kazachstanie. Mieszkam w mieście Karaganda, przy nowo poświęconej katedrze (konsekracji dokonał ks. kard Angelo Sodano 9 września 2012r.) pod wezwaniem Пресвятой Девы Марии Фатимской, Матери всех народов, co na polski przetłumaczono jako p.w. Matki Bożej Fatimskiej – Matki Wszystkich Narodów. Chętnych odsyłam na stronę diecezji karagandyjskiej, gdzie można nieco więcej poczytać i zobaczyć zdjęcia, m.in. z poświęcenia katedry.
 

Przyjechałam tu z Aniką Błaszczyk, która pochodzi z okolic Kielc. Jest moją rówieśniczką, a nasza współpraca rozpoczęła się na lotnisku. Wcześniej tylko raz widziałyśmy się w Krościenku n/D, dosłownie przez kilka minut. Cieszę się, że jest tu ze mną. Jest dla mnie dużym wsparciem, wiele mogę się od niej nauczyć.

 

Zaduszki misyjne

Inicjatorzy zorganizowanych po raz pierwszy w Poznaniu Zaduszek misyjnych, podczas których modlono się za misjonarzy zamordowanych w minionym roku na poszczególnych kontynentach przyznają, że w ich ślady zmierzają pójść inne miasta. Planowane jest przeprowadzenie tego typu wydarzeń w Warszawie, Łodzi i Wrocławiu.

Zaduszki misyjne przygotowane przez Diakonię Misyjną Ruchu Światło-Życie Archidiecezji Poznańskiej przy wsparciu Akademickiego Koła Misjologicznego odbyły się wczoraj wieczorem w poznańskim kościele pw. Maryi Królowej na Rynku Wildeckim.

Jak podkreślają organizatorzy zaduszek, zamierzają je odtąd przygotowywać co roku. "Zadeklarowały się już także Diakonie Misyjne Ruchu Światło-Życie z Warszawy, Łodzi i Wrocławia, które pragną iść w nasze ślady i również zorganizować w przyszłym roku zaduszki − informuje KAI Tomasz Kiesling, który wraz z żoną zaangażowany jest w działalność Diakonii Misyjnej Ruchu Światło-Życie Archidiecezji Poznańskiej zauważając, że może to być początek dobrej tradycji podkreślającej aspekt misyjny Kościoła.

"Kiedy zastanawialiśmy się, co jeszcze możemy zrobić w aspekcie misyjnym, nagle stało się jasne, że powinniśmy wspomnieć tych wszystkich, którzy odeszli w służbie na misji właśnie w bliskości Dnia Zadusznego - wyjaśnia początki tej inicjatywy Tomasz Kiesling.

"Zamordowani w różnych zakątkach świata misjonarze głosili Boga i nieśli miłosierdzie. Sam moment ich śmierci w szczególny sposób zaowocował niesamowitym świadectwem radykalizmu pójścia za Chrystusem" − zauważa w rozmowie z KAI ks. Adam Pawłowski z Diakonii Misyjnej prowadzący zaduszki podkreślając, iż wierzy, że świadectwo tych misjonarzy jest dla nas wszystkich zaproszeniem do tego, aby w miejscach, w których żyjemy i pracujemy, w różnych sytuacjach dawać świadectwo o Jezusie.

Przed wystawionym Najświętszym Sakramentem dziękowano również za wszystkich, którzy podejmują dzieło misyjne i proszono, aby angażowało się w nie coraz więcej osób poprzez modlitwę, a także konkretną posługę misjonarską.

Źródło: www.deon.pl

Pozwól prowadzić się Duchowi!

-->

OAZA MODLITWY DIAKONII MISYJNEJ

W tym roku podczas OMu chcemy szczególnie zgłębiać duchowość misyjną, odkrywać do czego wzywa nas Duch Święty w nawiązaniu do słów bł. Jana Pawła II:

„Duchowość ta [misyjna] wyraża się przede wszystkim w życiu pełnym uległości Duchowi Świętemu: winniśmy przyzwolić, by On nas kształtował wewnętrznie i w ten sposób bardziej upodabniać się do Chrystusa. Nie możemy dawać świadectwa Chrystusowi, nie odzwierciedlając Jego obrazu, ożywionego w nas przez łaskę i działanie Ducha.” (RM 87)

Zapraszamy wszystkich posługujących na rzecz misji oraz tych, którzy chcieliby się zaangażować w działania Diakonii Misyjnej lub po prostu oddać swoje życie Duchowi Świętemu.

Termin: 9-11 listopada 2012

Zgłoszenia: misje@oaza.pl

Koszt: 70 zł

Miejsce: Dom Sióstr Dominikanek Misjonarek, ul. Sienkiewicza 49, Zielonka k/Warszawy

Dojazd do stacji Zielonka z Dworca:

Warszawa Wschodnia 17.47; 18.47

Warszawa Wileńska od 17.30 co 10-15 min

Na dobry początek…

-->

To był wyjątkowy weekend dla diakoni misyjnej, a na pewno dla mnie osobiście. Nie spodziewałem się nawet, że tak mocno Pan Bóg będzie działał w moim sercu. Ale zacznijmy od początku.

W piątek 21 września do Wrocławia zjechała Centralna Diakonia Misyjna (a właściwie większa jej część), by podsumować poprzedni rok pracy i zaplanować działania na kolejny. Miejsce zostało wybrane nieprzypadkowo, gdyż następnego dnia miało się odbyć historyczne, miejmy nadzieję, spotkanie. 

No i wreszcie jest na Ukrainie (od miesiąca)!

Kiedy skończą się biurokratyczne sprawy celne – to będzie i jeździł! Co? Kto?

AUTOBUS!!!!!!

 Chcemy podzielić się z Wami naszą nową ogromną radością:

Dojechał  już do nas do Gwardijska (miesiąc temu) nowo kupiony bus na 20 osób siedzących i 8 stojących. Zastąpi on nasz wysłużony kilkudziesięcioletni autobus, który do tej pory służył w naszej parafii. Kilkukrotnie był już ogłaszaliśmy śmierć naszego starego autobusu ale parafialni mechanicy i kierowca – diadia Pietia  wskrzeszali go z martwych. Sytuacja jednak stawała się już naprawdę „podbramkowa”.

Dla naszej parafii to kwestia „być albo nie być”. My, księża mamy 25 wiosek „do obsługi”, a sami dojeżdżamy w niedzielę tylko do 6. Z innych trzeba nam przywozić do kościoła ludzi na mszę świętą  - inaczej na pewno by na nią  nie trafili. Po polnych, dziurawych drogach nie jeżdżą autobusy rejsowe, a ludzie sami też nie mają czym do nas przyjechać do kościoła. Większy bus parafialny jest więc dla nas koniecznością. Byliśmy wiec w rozterce.

Na szczęście mamy Opatrzność Bożą (pod tym wezwaniem jest konsekrowana nasza świątynia) i Przyjaciół w Kościele. Rok temu był u nas z wizytą ksiądz Arcybiskup Henryk Hoser. Jego wstawiennictwu i pomocy zawdzięczamy to że mogliśmy kupić używanego ale dobrego jeszcze Sprintera. Wielkie: Dziękujemy!!!!!

Pomogła nam w tym przede wszystkim parafia św.Wincentego  a Paulo na Bródnie w Warszawie z proboszczem – księdzem prałatem Jerzym Gołębiewskim. A także Irek ze swoim Tatą i inni. Niech Bóg Wam wynagrodzi!

Szczególnie modlimy się za śp. Zbigniewa - Tatę Irka, który zmarł 19.09.12. Zawsze w autobusie parafianie będą się modlić za Niego jadąc na Eucharystię.

W ogóle dzięki wielkie za Wasze wsparcie, modlitwę i kontakty z nami. Niedawno przyjęła mnie z niedzielnym świadectwem parafia Królowej Polskich Męczenników w Warszawie. Wielki to zaszczyt dla mnie – móc dać Wam świadectwo o zapomnianych polskich męczennikach Podola i modlić się wspominając ich wiarę w Waszym sanktuarium.

Aż 3 nowe małżeństwa i jedna wspólnota – „Viatores” wspomogły nas w nowym projekcie Centrum Ewangelizacji. Planujemy zrobić plac zabaw dla dzieci przy naszym ośrodku, żeby rekolekcje Domowego Kościoła i grup dziecięcych miały taką pomoc w opiece nad dziećmi, a dzieci – radość. „Viatores” zebrali na ten cel pieniądze we Wspólnocie, a Piotr z Iwoną, Kamil z Anetą i Leszek z Dominiką poprosili swoich gości ślubnych o pieniądze zamiast kwiatów w dzień ich zaślubin. Czyli zrobili to samo co ich poprzednicy, którzy lata temu wsparli wten sposób naszych wolontariuszy w Kazachstanie.

I jeszcze wspaniali panowie domowo-kościołowi z Koniakowa, którzy po prostu przyjechali do nas jako wolontariusze do pracy na dwa tygodnie. A że górale znają się na budownictwie – pracowali od rana do nocy z przerwą na mszę świętą. Przeszkadzaliśmy im tylko 3 razy dziennie zapraszając ich na posiłek, który najchętniej by ograniczyli…J I tak mamy już prawie wykończone ostatnie piętro domu (z kaplicą!!!). Chwała Panu Bogu za Was, Panowie! Szczęść Wam Boże!

Wspaniałe były przeżycia wspólnych polsko-ukraińskich rekolekcji 3 stopnia w Gwardijsku i Kamieńcu Podolskim. Nie byłem jeszcze na „trójce” w Rzymie, ale poza nim nie ma lepszego miejsca na te rekolekcje niż Podole z jego historią męczenników.  I to piękno przyrody, i stare zamki, kościoły. I niezwykła wymiana świadectw rodzin z Domowego Kościoła z Polski i z Ukrainy. Super!

A potem – oprócz innych gości odwiedzających była w naszym domu jeszcze KODA warszawsko-praskiej diecezji. Grupy rekolekcyjne z Polski u nas to też ekstra pomoc!

Prawda, że w Centrum Ruchu na Ukrainie jest świetnie? I, że warunki godne polecenia innym grupom? A ukraińskie jedzenie przygotowane przez Katię – to dopiero „palce lizać”, kiedy zje się sało, czy wareniki? Nie?

Zaczynamy nowy rok pracy. 20-21 października zapraszamy na pielgrzymkę KWC do Gwardijska.

Wspierajcie nas – bądźcie z nami nadal.

Ks.Piotr